خرازی‌ها: «پستچی...» به خیال‌پردازی‌های مورد علاقه مخاطب نزدیک است

/نقد شفاهی فیلم‌های اکران/

خرازی‌ها: «پستچی...» به خیال‌پردازی‌های مورد علاقه مخاطب نزدیک است

 

خبرگزاری فارس: «شهرام خرازی‌ها» گفت: نگاه حسن فتحی در «پستچی سه بار در نمی‌زند» به تاریخ ایران شخصی‌تر است و در این فیلم نگاه او به آدم‌هایی که در تاریخ بیرون آمدند، در قیاس با مجموعه‌های پیشین او، آمیختگی بیشتری با خیال‌پردازی‌های مورد علاقه مخاطب دارد.

 

«شهرام خرازی‌ها» منتقد سینما در گفت‌و گو با خبرنگار سینمایی فارس در مورد فیلم «پستچی سه بار در نمی‌زند» ساخته حسن فتحی، گفت: «پستچی سه بار در نمی‌زند» تجربه جدیدی در سینمای ایران است نه به لحاظ ساختار اپیزودیک آن و یا تکرار کلیشه‌های سینمای ترسناک در غالبی دیگر، بلکه از این جهت که فیلمساز نگاهی نو و تازه‌ای به مسئله مظلومیت تاریخی زن ایرانی در سه دوره تاریخی مختلف با لحن‌های گوناگون داشته است.
وی در ادامه افزود: «پستچی سه بار در نمی‌زند» در طراحی صحنه، میزانسن و روابط ما بین شخصیت‌ها تا حدود زیادی از فیلم‌های که پیش از این در سینمای ایران راجع به دوره قاجار و کلاه مخملی‌ها ساخته شده است، متأثر است. استفاده از پسر بچه به عنوان واسط‌العقد اپیزودهای مختلف، اگر چه تا حدودی تغییر فضای هر از گاه فیلم را توجیه‌پذیر و قابل باور ساخته اما با این وجود برای تماشاگر امروزی فیلم ایرانی به نظر می‌آید که تغییر ناگهانی فضای اپیزودها اندکی نچسب و غیر قابل‌باور باشد.
خرازی‌ها در ادامه افزود: در هر سه اپیزود شاهد شکنجه شدن و آسیب‌دیدن جسمی و یا روانی زن ایرانی به دست مرد ایرانی هستیم. این وجه مشترک هر سه اپیزود فیلم «پستچی سه بار در نمی‌زند» است که در لابلای پیام‌های مختلف مدنظر کارگردان گم شده است به گونه‌ای که در پایان بیشتر این زرق و برق و اصوات عجیب و غریب است که در ذهن مخاطب می‌ماند و حرف اصلی که همانا مظلومیت تاریخی زن ایرانی است به فراموشی سپرده می‌شود.
این منتقد در مورد مسائل فنی فیلم، افزود: «پستچی سه بار در نمی‌زند» از حیث چهره پردازی، طراحی صحنه و لباس و فیلمبرداری، از تازه‌های سینمای ایران در سال‌های اخیر است، گریم سنگین هنرپیشه‌ها علاوه بر جذابیت بخشیدن به صحنه‌ها و افزایش کشش بصری فیلم کاملاً به خدمت شخصیت‌پردازی نیز در می‌آید. زاویه دوربین و تغییر قاب با تعویض اپیزودها تغییر می‌کند که این ترفند به تماشاگر کمک می‌کند تا برای ورود به فضای جدید اپیزود بعدی، آمادگی لازم را کسب کند. طراحی صحنه و لباس نیز اگر چه در بسیاری از لحظات شلوغ، شلخته و دست و پا گیر به نظر می‌آید، اما من حیث‌المجموع برای القای سه مقطع تاریخی مختلف کارساز بوده است. جامه‌های هنرپیشگان نیز تناسب تنگاتنگی با چهره‌پردازی آنها دارد و با شخصیت‌ها هماهنگ است.
خرازی‌ها در مورد بازی‌ها،گفت: نقش آفرینی‌های فیلم «پستچی سه بار در نمی‌زند» بر سه گونه است.
الف: «پانته‌ آ بهرام» و «امیر جعفری» که بهترین بازیگران فیلم هستند. آنها تجارب خود از صحنه را این بار به عالم سینما کشانده و به خوبی تجارب خود را در مقابل دوربین سینما ارتقاء بخشیده‌اند. بیان آهنگین «پانته‌ا بهرام» و «امیر جعفری» از جمله نقاط قوت کار آنها است و در ارتقای بار موزیکال فیلم نقشی به‌سزا داشته است.
ب: «باران کوثری» و «علی نصیریان»، بازی‌های اغراق‌آلودی از خود به نمایش گذاشته‌اند و از دیگر همکاران خود عقب مانده‌اند، تفاوت چندانی بین «علی نصیریان»(پستچی سه بار در نمی‌زند) با «علی نصیریان» که در فیلم‌های تاریخی دیده‌ایم مشهود نیست اما «باران کوثری» از پس ایفای نقش یک تین‌ایجر عاصی امروزی برنیامده است و بسیار هیستریک ظاهر شده است.
ج: «محمدرضا فروتن» و «رویا تیموریان» اگر چه به اندازه «پانته‌ا بهرام» و «امیر جعفری» ندرخشیده‌اند اما از «باران کوثری» و «علی نصیریان» چند گام جلوتر‌ هستند. در بازی «رویا تیموریان» در برخی لحظات ظرافت‌هایی به چشم می‌خورد که تاکنون در بازی او ندیده بودیم. بازی «محمدرضا فروتن» به واسطه استفاده از کلاه گیس نه چندان خوب طراحی شده‌ای که بر سر او گذاشته‌اند، به شدت لطمه خورده است هر چند که او نیز چون «رویا تیموریان» در پاره‌ای از صحنه‌ها گوشه‌ای از بازی‌های درخشان خود را به نمایش می‌گذارد.
این منتقد ادامه داد: در مجموع به نظر می‌رسد اپیزودهای «پانته‌ا بهرام» و «امیر جعفری» به علایق و دلمشغولی‌های «حسن فتحی» نزدیک‌تر بوده و در یاد ماندنی‌تر باشد، در اپیزود «علی نصیریان» و «رویا تیموریان» با حرف تازه‌ای رو به رو نیستیم و به نظر می‌رسد این اپیزود ضعیف‌ترین اپیزود این فیلم است. اپیزود «باران کوثری» و «محمد رضا فروتن» هم، وجه سرگرم کننده‌ای فیلم را تقویت نموده و به لحاظ پرداخت تازه‌ای در ژانر دلهره گیشه فیلم را تا حدود زیادی تضمین می‌کند.
خرازی‌ها در ادامه در مورد کارنامه «حسن فتحی»، گفت: به نظر می‌رسد «حسن فتحی» در «پستچی سه بار در نمی‌زند»، نگاه شخصی‌تری به تاریخ ایران داشته و کمتر درگیر قید و بندهای موجود در سریال‌هایش بوده است. نگاه او در «پستچی سه بار در نمی‌زند» به آدم‌هایی که در تاریخ بیرون آمدند در قیاس مجموعه‌های پیشین اش فانتزیک‌تر است و آمیختگی بیشتری با خیال‌پردازی‌های مورد علاقه مخاطب دارد.

/ 0 نظر / 11 بازدید