«خون‌بازی» نزدیک‌ترین فیلم به سینمای مورد علاقه‌ام است

  رخشان بنی‌اعتماد:

باید به‌حرمت و جایگاه حرفه‌ای بازیگران توجه شود

«خون‌بازی» نزدیک‌ترین فیلم به سینمای مورد علاقه‌ام است

 

رخشان بنی‌اعتماد گفت: «خون بازی» نزدیک‌ترین فیلم به‌ سینمای مورد علاقه‌ام است.

این کارگردان که شب گذشته ـ 29 بهمن ماه ـ در سلسله نشست‌های بازیگری انجمن بازیگران سینمای ایران در خانه سینما سخن می‌گفت، ادامه داد: سینمای مورد علاقه‌ام از «بانوی اردیبهشت» شروع شد و پس از «روسری آبی» این سوال را از خودم پرسیدم که دارم چه کار می‌کنم؟ و احساس کردم به ورطه‌ی قصه گفتن افتاده بودم که خیلی به آن علاقه‌ای نداشته و ندارم.

وی ادامه داد: من به سینمایی علاقمندم که تمام اجزای آن را بگونه‌ای در اختیار بگیریم که در مستندترین شکل به نمايش درآید. «خون‌بازی» هم تجربه‌ای بود که شاید در این سن و سال با دلهره به سراغش رفتم.

بنی‌اعتماد با بیان اینکه عصاره کاراکترهای فیلم‌هایش را از آدم‌های واقعی برداشت می‌کند، تصریح کرد: شاید به‌همین علت است که مقدار زیادی با کاراکترهای فیلم‌های من همذات پنداری می‌شود.او درباره نحوه‌ی انتخاب بازیگر برای فیلم‌هایش توضیح داد: من اصلا به این شیوه که بازیگری بیاید و با دو جلسه سناریو خواندن به نتیجه برسد، اعتقادی ندارم.

آنچه برای من اهمیت دارد، شناخت و همدلی است که نسبت به آن شخصیت پیدا می‌کنم و به آن نزدیک شویم و او نیز باید تحمل جلسات طولانی مدت را قبل از شروع فیلمبرداری که بنده با بازیگر دارم را داشته باشد.

بنی‌اعتماد در عین حال گفت: در هنگام فیلمبرداری کار زیادی با بازیگر ندارم. اتفاق اصلی آن زمان می‌افتد که من و بازیگر در شناخت نقش نزدیک و یک بشویم. بنابراین بازیگر اگر موقعیتی که می‌خواهد بازی کند را با تمام ابعادش حس کند، هیچ چیز مانند این روند، نمی‌تواند برای او موثر باشد.

کارگردان «زیر پوست شهر» در بخش دیگری از این جلسه، صدا را عنصر بسيار مهمی در کارش برشمرد و اظهار داشت:‌ صدا برایم بی‌اهمیت‌تر از تصویر نیست و بی‌نهایت به آن حساس هستم. چون معتقدم صدا و فضای بیرون از کادر می‌تواند خیلی به فیلم کمک بکند.

وی با بیان این که عصاره همه تلاش‌ها در آنچه که بازیگر روی پرده نشان می‌دهد جمع می‌شود تصریح کرد: در هنگام تدوین هم، همه توجهات معطوف کار بازیگران است و بسیار تصاویر خوب هستند که فدای بازی خوب می‌شوند.

بنی‌اعتماد ادامه داد: اگر فیلمنامه درست و براساس باور باشد، بازیگر می‌تواند موقعیت را بپروراند و صحنه را القا کند و در این شرایط است که نقش در بازیگر حلول پیدا می‌کند و آنچه بر روی پرده قرار می‌گیرد، بازتاب واقعیت است.

رخشان بنی‌اعتماد گفت: هیچ وقت دوست ندارم جوانی را به صرف علاقه به سینما در کاری بپذیرم. من مخالف ورود نیروهای جوان نیستم، اما مخالف بی در و پیکر شدن سینما هستم و این موضوع را جنایت و خیانت به این مقوله می‌دانم.

بنی‌اعتماد تصریح کرد: سینما یک سراب فریبنده‌ای است که خیلی از جوان‌ها آرزوی ورود به این حرفه را دارند و اگر هر کسی به راحتی وارد مقوله بازیگر شود، هم موقعیتی را از یک آدم حرفه‌یی گرفته‌ایم و هم آن جوان را در سینما رها کرده‌ایم.

او با تاکید بر اینکه؛ باید به حرمت و جایگاه حرفه‌یی بازیگر توجه شود، گفت: اگر این موضوع دست کم گرفته شود، نمی‌دانم تا چند سال دیگر این تخصص چه جایگاهی را در سینما خواهد داشت؟!

به گزارش ایسنا، این کارگردان در بخش پایانی اين نشست گفت: در ابتدای فیلمسازی‌ام بواسطه‌ی فعالیت‌ در عرصه‌مستند تصور می‌کردم که باید در هر فیلم همه حرف‌هایم را بزنم و برای من شخصیت‌ها وسیله‌یی بودند تا به لانگ‌شاتی از موقعیت اجتماعی بپردازم. اما از فیلم «نرگس» به بعد، سعی کردم از طریق موقعیت آدم‌ها به بیان موقعیت اجتماعی برسم.

 

منبع: ایسنا، خبرگزاری فارس

/ 0 نظر / 66 بازدید